Czego szukasz?

Poronienie to część życia

Poronienie to część życia

Z jednej strony – nie zrozumie tego nikt, kto nie przebył tej drogi. Jednak z drugiej – poronienie ciąży jest doświadczeniem tak wielu kobiet, że możemy mówić niemal o powszechnej świadomości. Chciałabym, abyśmy my, Polki, mogły zachodzić w ciążę i nie tylko po ludzku rodzić. Ale także w atmosferze godności i wsparcia ronić. 

Dwie kreski na ciążowym teście i niebotyczna radość. Tak zaczyna się wiele historii, w tym i moja. Było szczęście bez granic i pełne ekscytacji oczekiwanie. Później podczas USG cisza zbyt długa, by mogła oznaczać cokolwiek dobrego. 

Dlaczego o tym mówię?

Bo ktoś powinien, a ja mogę. 

Bo, jak pewnie każdy w takiej sytuacji, szukam sensu. Przyczyny. Choćby cienia powodu, dla którego przeżyłam swoje poronienia. Ta racjonalna część mnie wie, że są pytania, na które nigdy nie znajdziemy odpowiedzi. Czasem jednak myślę, że wszystko w życiu dzieje się PO COŚ. Może moim CZYMŚ jest właśnie mówienie o tym głośno? Byłam w tym bólu, dziś jestem w nim znów. Wiem już, że można z nim żyć. Śmiać się. Kochać. Wiem, że po poronieniu można rodzić zdrowe i piękne dzieci. Dlatego chcę o tym mówić głośno, także Tobie, jeśli potrzebujesz to usłyszeć. 

Każda strata boli tak samo. Nie można tego bólu oswoić, przygotować na niego albo przed nim zabezpieczyć. Nie wierzę w wyświechtane „co nas nie zabije, to nas wzmocni”. Co nas nie zabiło, to nas nie zabiło, tyle. Czasem czystym bezsensem jest szukanie sensu. Może to biologia? Loteria genetyczna? Zanieczyszczenie środowiska? Coraz bardziej czułe testy ciążowe, które pozwalają wykryć ciążę tak wcześnie jak nigdy? Jest wiele pytań, odpowiedzi nie ma. 

Pozwól sobie na cierpienie, na łzy i smutek. Albo… na ich brak. Nie pozwól sobie tylko na jedno – na poczucie winy. Nie jesteś niczemu winna, nie zrobiłaś nic źle. I najprawdopodobniej nie mogłaś zrobić absolutnie NIC, aby sprawy potoczyły się inaczej.

Macierzyństwo to nie tylko słodkie kadry ciążowych sesji publikowanych na Instagramie. Ani kupowanie uroczych, mikroskopijnych ubranek. Przynajmniej nie każde macierzyństwo. Moje ma mnóstwo jasnych stron. Ale również – siny, obolały brzuch, pozszywany jak stara skarpeta. Czasem jest radość do łez, a kiedy indziej tylko łzy. I strach, ból i przerażenie. Jeśli jesteś tu, gdzie ja – przysiądź obok. Daj sobie czas, ale nigdy się nie poddawaj. 

Mam dużo szczęścia: w domu mam 2 blondwłose Cudy i wymarzonego Przyjaciela za męża. Do tego wsparcie znajomych i nieznajomych, o jakim nawet nie śniłam. Chcę mówić o poronieniu głośno, aby żadna kobieta nie była z tym sama. Chcę odczarować temat tabu, bo to kwestia tak powszechna w dzisiejszych czasach, że zadziwia, ile się milczy na ten temat. 

Ponoć dostajemy tyle, ile jesteśmy w stanie udźwignąć. Wierzę, że Wielki Scenarzysta ma na nas plan. I ten żal nieutulony to tylko przystanek w drodze do spotkania z naszymi tęczowymi dziećmi. One są wspaniałe, mam w domu takiego Synka, wiem, co mówię.

Wierzę, że na końcu wszystko będzie dobrze. Jeśli nie jest dobrze – to znaczy, że to jeszcze nie koniec…

Polecane posty

Najlepsze seriale Netflix

Jak rozpoznać zaburzenia integracji sensorycznej?

Ojciec moich dzieci nie pomaga mi w domu!

Najciekawsze gry dla 2 latków – TOP 10

Park rozrywki Playmobil – Dziecięca Mapa Świata

Mogą Cię zainteresować

Subscribe
Powiadom o
guest
3 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Karolina
Karolina
8 miesięcy temu

Wkrótce po poronieniu “pustego jaja” ponownie zaszłam w ciążę. Nie chciałam szybko dzielić się radosną nowiną, bałam się. Gdy kierowniczka spytała jakie mam plany na następny rok, bo dyrekcja chce orientacyjnie wiedzieć, przyznałam, że jestem w ciąży i poprosiłam, aby jeszcze chwilę nikomu nie mówić. Chciałam poczekać. Bałam się, że sytuacja może się powtórzyć. Mimo zgody, widziałam w jej oczach brak zrozumienia, wręcz rozbawienie. Za kilka dni już wszyscy wiedzieli. Dobrze, że tym razem ciąża lepiej się zakończyła…

Brak zrozumienia, zwłaszcza przy wczesnej stracie, jest ogromny. Na pewno łatwiej ją sobie wyjaśnić, ale to nie znaczy, że mniej boli.

Patrysia
Patrysia
8 miesięcy temu

Bardzo dziękuje Ci za ten wpis?

Joanna
Joanna
8 miesięcy temu

Przeżyłam poronienie zatrzymane rok temu i staram się o kolejne dziecko. To nie są proste tematy, ale warto o nich mówić, by dziewczyny, które przez to przechodzą nie czuły się z tym same. Nie są!